Home / سرائیکی شاعری / خلیل بلوچ / جِیویں ِ رُوہیِ دے حَال مُونجِھے ہنِ

جِیویں ِ رُوہیِ دے حَال مُونجِھے ہنِ

جِیویں ِ رُوہیِ دے حَال مُونجِھے ہنِ
اٌونویں ساڈے وِی بَال مونجھے ہنِ

آَکھ بَارش ِ کُوں ہُݨ صَبِر نَال وَس
اِتَنا چَھل اِے جو مَال مُونجِھے ہنِ

تَریہہ أِتناَاِیِں جو وَݨ ویٍ سِکدے پن
دِیداَن تے وِی بَھال مُونجِھے ہنِ

کِیویں خوش خوش تِیکٌوں نظِرآنوَاَں
لَب تے سَارے سَواَل مُونجِھے ہنِ

پُھل تے بۡوٹیاں ولَا نہِیں پَھپڑِیاَں
پُھوگِ لانِڑیں تے جَال مُونجِھے ہنِ

جے نہ روہٍی خلیل وسُوں تَِھئ
سمجٌھو تَھل اِچ ھِے کَال مُونجِھے ہنِ

خلیل بلوچ

Check Also

وعدیں کوں پال آیاں کلام سئیں خلیل بلوچ

وعدیں کوں پال آیاں گھن دل دےحال آیاں برہوں دے بار بھوگیم ڈکھےڈینہوار بھوگیم میں …