Home / سرائیکی شاعری / خلیل بلوچ / جِیویں ِ رُوہیِ دے حَال مُونجِھے ہنِ

جِیویں ِ رُوہیِ دے حَال مُونجِھے ہنِ

جِیویں ِ رُوہیِ دے حَال مُونجِھے ہنِ
اٌونویں ساڈے وِی بَال مونجھے ہنِ

آَکھ بَارش ِ کُوں ہُݨ صَبِر نَال وَس
اِتَنا چَھل اِے جو مَال مُونجِھے ہنِ

تَریہہ أِتناَاِیِں جو وَݨ ویٍ سِکدے پن
دِیداَن تے وِی بَھال مُونجِھے ہنِ

کِیویں خوش خوش تِیکٌوں نظِرآنوَاَں
لَب تے سَارے سَواَل مُونجِھے ہنِ

پُھل تے بۡوٹیاں ولَا نہِیں پَھپڑِیاَں
پُھوگِ لانِڑیں تے جَال مُونجِھے ہنِ

جے نہ روہٍی خلیل وسُوں تَِھئ
سمجٌھو تَھل اِچ ھِے کَال مُونجِھے ہنِ

خلیل بلوچ

Check Also

سرائیکی شاعر منشو بھٹہ سئیں ہونڑی دی ہک نظم ”سندھو دی منت“

سرائیکی نظم سندھو دی منت تیکوں تیڈیاں سپیاں دا واسطہ ساڈے پاسے بھاہ ءے ساڈے …