سرائیکی ادب سرائیکی زبان دے ادب کوں آہدن ۔ سرائیکی زبان اپنڑے اندر بہوں مِٹھڑے تیں سوہنڑے الفاظاں دا ذخیرہ رکھدی ہے ۔ ایں واسطےسرائیکی زبان دا ادب وی بئی کئی زباناں کیں وسیع ہے . سرائیکی ادب دے وچ مضامین , نثر , آزاد شاعری , نظم , غزل , قصہ , کہانی مثنوی , مرثیہ , قطعات , ماہیے , ٹپے , ڈوڑھے , وار , گیت اور کافیاں شامل ہِن.جیویں سرائیکی وسیب دے لوکاں دا احساس محرومی تے مزاج دی عاجزی ساڈے کافی دوہڑے، مثنوی، گیت تے مرثیہ وچوں ابھری اے تے ایندے نال ایہہ جیہڑی پیڑاں بھری رومانیت دی فضا تخلیق کرڈتی اے، اوہ پوری دنیا وچ مشہور اے، پر حیرت تے خوشی دی گال ایہہ ایں پیڑاں بھری رومانیت دی فضا اج دی جدید سرائیکی نثر ،افسانہ، ڈرامہ، ناول تے شاعری، غزل، جدید نظم سرائیکی وچ رَچی وسی ہوئی اے۔ سگوں مسلط اے۔ تیڈے دریا واں داپانی ساڈے کان فرات تریہہ دا ترکہ مِلک اساڈی سِک ساڈی جاگیر کے تئیس پیوں نیر۔ (ممتاز حیدر) ادھی راتیں وچ سمندریں چن بیٹری کوں ٹورے وت کوئی اپنے من دی من تے تن دے نیل ٹکورے (اشو لال فقیر) لحظہ لحظہ گم تھی ونجوں ول ول جھمری پاؤں ساڈا سبھ کجھ نال اساڈے جتھے ڈیرا لاؤں (رفعت عباس) ۔ ایویں شاکر شجاع آبادی سرائیکی ادب دی ریڑ دی ہڈی دی حثیت رکھدن۔ بھلا خوشیاں کہیں کوں چک پیندین کوئی خوشی ٹھکرا پتہ لگ ویندے جے رونونڑ اپنڑے وس ہوندے ایویں رو ڈکھلا پتہ لگ ویندے جیڑھی چیخ پکارکوں مکر آہدیں ایویں توں چا بنڑا پتہ لگ ونیدے جیویں عمر نبھی ہے شاکر دی ہک منٹ نبھا پتہ لگ ویندے ساڈا باہروں سُکی کاٹھڑی ساڈا اندر دھوئیں دار ساڈے سِر تیں لہندی دیغری ساڈے مَتھے پیلک پار اساں کہیں کوں کُجھ نئیں آکھدے اساں آپ اپنڑے یار توں اُچیں میڈی ذات کیں ایویں ڈاتاں نہ اُسار ساڈا سئیت مسیت دا مُلاں ساڈے ذمے سُتا شہر ساڈے منہ ہِن چُپ چُپاتے ساڈے ذہن مَچے دبکار ساڈی پت پیت پروتھڑی اساں ہاں تیں ڈیووں بار ہے پوہ دا پہر اسوری چا مُرلی پا لُکار ساڈے سِر ہے قتل شاہ دا اساں کُسنڑے اٹھویں پہر ساکوں ہِک دی چھِک پئی ہانکدی ساکوں چِمبڑیے کئی ہزار جناب محمد ذیشان اقبال ذیشان ۔
error: معذرت سئیں نقل دی اجازت کائینی